၂၀၁၂ သို႔.. ႏွစ္ခ်ဳပ္စာရင္းတင္ျခင္း

 မေန႔က ၂၀၁၃ ေျပာင္းတယ္..

၂၀၁၂ က မေန႔တစ္ေန႔ကလိုပါပဲ..

အသစ္ေရာက္လာတဲ့ႏွစ္က ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြကို ေဆာင္ယူလာမွာလား.. ဝမ္းနည္းျခင္းေတြကုိ ေဆာင္က်ဥ္းလာမွာလား.. ႀကိဳၿပီး မျမင္ႏိုင္တာေတာ့ အမွန္ပါပဲ.. ဘာေတြပဲျဖစ္ျဖစ္.. တားဆီးမရစြာပဲ.. ႏွစ္သစ္တစ္ခုက ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ခ်ဥ္းနင္း ဝင္ေရာက္လာခဲ့ျပန္တယ္..

သကၠရာဇ္တစ္ႏွစ္တိုးလာေတာ့.. အသက္က တစ္ႏွစ္ႀကီးလာျပန္တယ္.. ေနာင္တတရားေတြ ပိုလာခဲ့သလို.. ေပ်ာ္ရႊင္ေက်နပ္ျခင္းေတြလဲ ရင္မွာ ပိုက္လာခဲ့ျပန္တယ္.. ေမြးကင္းစက ဒီအရြယ္အထိ.. ျဖစ္ပ်က္ေျပာင္းလဲတာေတြ ေသခ်ာမွတ္မိဖို႔ဆိုတာ.. ေဝးလို႔ ေနခဲ့ျပန္တယ္.. ဟိုအရင္ခ်ိန္ေတြကုိ ျပန္တမ္းတဖို႔ဆိုတာထက္.. ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၂ ကိုေတာင္ အလံုးစံုမွတ္မိႏိုင္ဖို႔ ဦးေႏွာက္က အလုပ္မလုပ္နိုင္ခဲ့ျပန္ဘူး.. ဒါကို ယူတတ္ရင္ သံေဝဂလို႔ ကင္ပြန္းတပ္ခ်င္တယ္.. ကိုယ္လဲ မငယ္ေတာ့ဘူးကိုး…

လွမ္းလို႔ လာခဲ့ၿပီ...

ကၽြန္မမွာ ခ်စ္သူရွိတယ္.. ကၽြန္မခ်စ္သူကို သူမ်ားတကာခ်စ္သူစံုတြဲေတြ နည္းတူ.. သိပ္ခ်စ္တယ္.. တစ္ေန႔က ကၽြန္မခ်စ္သူက.. ကၽြန္မကို စကားတစ္ခြန္း ေျပာခဲ့တယ္..

လက္ထပ္ခ်င္ၿပီ   တဲ့

ရင္ခုန္ရမွာလား၊ ၾကည္ႏူးရမွာလား၊ စိုးထိတ္ရမွာလား….

ေသခ်ာမသိခဲ့ဘူး…

တကယ္ ေသခ်ာသိခဲ့တာေတာ့.. ကၽြန္မ မဝ႔ံရဲဘူး.. ကၽြန္မ ေၾကာက္တတ္ေသးတယ္… ဒါေပမဲ့လည္း…..

ေဆာင္းလြမ္းပန္းခ်ီ

ကတိုက္ကရိုက္.. ကေသာကေမ်ာ.. မနက္ခင္းတိုင္းက ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ ထူးဆန္းမႈမရွိ .. အသားက် လို႔ ေနျပန္သည္.. ဒီေန႔လည္း.. အရင္ေန႔ေတြအတိုင္း .. မိုးလင္းတာနဲ႔ ရံုးသြားဖို႔ ျပင္ဆင္လို႔.. ဖယ္ရီေရာက္ ခ်ိန္ မနက္ခင္း.. ဖယ္ရီမွီဖို႔.. အိမ္က အလ်င္အျမန္ ေျပးထြက္ခဲ့ျပန္ပါသည္.. အိမ္ဝကအထြက္.. လမ္းေဘး ဆီက ျမက္ခင္းတစ္ခ်ိဳ႕ကုိ နင္းမိစဥ္ခဏ.. စိုရႊဲသြားတဲ့ ဖိနပ္ကို ၾကည့္မိရင္း.. ေဒါသက ထစ္ခနဲ ထြက္သြားခဲ့ ရျပန္သည္.. ဖိနပ္ေရစိုတာကို.. မုန္းတာေၾကာင့္ကိုး...

ေဒါသနဲ႔ ၾကည့္မိတဲ့ ျမက္ခင္းျပင္.. အို.. အလြန္႔ကုိ လွပလို႔ ေနခဲ့ျပန္တယ္.. ျမက္ပင္ကေလးေတြကို ၾကည့္ရင္း ေခါင္းထဲ လက္ကနဲ သတိရသြားတာက သီခ်င္းတစ္ပုဒ္..

တိုးတိုးေလး တဖန္.. ညည္းမိျပန္သည္..

ေဆာင္းပန္းခ်ီ.. ျခံဳလြမ္းလို ့ ခ်မ္းလွျပီတကယ္

ႏွင္းရည္.. စိုလူးလို ့ ဖ်န္းပက္က်ီစယ္

မလြတ္ေျမာက္ေသးေသာ အတိတ္ေဟာင္း

“လင္း.. ျမလင္း”

ရုတ္တရက္ ေခၚလိုက္သံေၾကာင့္ အလုပ္ထဲ အာရံုေရာက္ေနေသာ လင္းတစ္ေယာက္ ဆတ္ခနဲ ေခါင္းေမာ့ၾကည့္မိလိုက္သည္..

“ႏြယ္နီ”

အာေမဋိတ္သံနဲ႔အတူ လင္းရဲ႕ အံ့ၾသစိတ္က စိတ္ရႈပ္ေထြးမႈပါ ေရာေႏွာသြားခဲ့ျပန္တယ္.. လင္းရဲ႕ စကားသံနဲ႔အတူ ႏြယ္နီတစ္ေယာက္ လင္းအနား ေရာက္ရွိလို႔ လာခဲ့တယ္..

“မင္း.. ေရွာင္ပုန္းလွခ်ည္လား .. လင္းရယ္”

ႏြယ္နီ႔ဆီက မွတ္ခ်က္ခ်သံကို ေျဖရွင္းမႈေဝးစြာ ေခါင္းငံု႔ေနခဲ့ရျပန္သည္။ ဒီလုိေတြ မေျဖရွင္းခ်င္၊ ေျဖရွင္းခ်က္ေတြ မၾကားခ်င္လို႔ အားလံုးနဲ႔ ေဝးရာ လင္း ေျပးထြက္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ႏြယ္နီတစ္ေယာက္ သိမွသိပါ့မလား။ သိေအာင္လဲ လင္း မေျပာျပခ်င္ေတာ့ေပ။ ၿပီးခဲ့ၿပီပဲ..

ရူးပံုရယ္တဲ့ေလ..

ပုထုဇေနာ.. ဥမၼတေကာ တဲ့.. လူတိုင္းဟာ အရူးခ်ည္းပဲလို႔ ဘုရားေဟာထဲမွာ ဖတ္ဖူးၾကားဖူးခဲ့တယ္.. နည္းနည္းရူးတာနဲ႔ မ်ားမ်ားရူးတာ.. သတိလက္လြတ္ရူးတာနဲ႔.. ထိန္းႏိုင္သိမ္းနိုင္ရူးတာ.. ဒါေတြပဲ ကြာပါတယ္.. လူတိုင္းကေတာ့ အရူးေတြခ်ည္းပါပဲ..

အဲလိုအရူးေတြထဲမွာ ေကပိုးလည္း တစ္ေယာက္အပါအဝင္ေပါ့.. အခုလည္း ရူးတာေတြ အမ်ားႀကီးထဲက .. ေကပိုးရူးတဲ့ မင္းသားတစ္ေယာက္ပံုေတြကို သိမ္းဆည္းထားခ်င္လို႔.. ေကပိုး လူျမင္သူျမင္ ရူးခဲ့ျပန္ၿပီေလ... :)

(၁)

ကမ္းနားသစ္ပင္

အတုအေယာင္ကို
အစစ္ထင္မွတ္လို႔
မာနေထာင္လႊား ေနခဲ့ဖူးတယ္

စိန္နားကပ္အေရာင္ကို
ကိုယ့္အတြက္ ထင္မွတ္လို႔
ပါးျပင္အေရာင္ ေျပာင္ခဲ့ဖူးတယ္

ညလအသာကို 
အၿမဲတမ္း ထင္မွတ္လို႔
ေပ်ာ္ရႊင္ေက်နပ္ ေနခဲ့ဖူးတယ္

ေႏြ

ရိုးတံက်ဲတဲ့ ပင္အိုထက္က
ေက်းငွက္ေတြကို ေမးၾကည့္ပါ
ေႏြဟာ ပူျပင္းလြန္းတယ္တဲ့..

ခမ္းေျခာက္ေရမဲ့ ကႏၱာရထဲ
သက္ရွင္သူကို ေမးၾကည့္ပါ
ေႏြဟာ ပူျပင္းလြန္းတယ္တဲ့..

ဒဏ္ရာအတိ နက္ရိႈင္းမႈထဲ
ၿငီးတြားသူကို ေမးၾကည့္ပါ
ေႏြဟာ ပူျပင္းလြန္းတယ္တဲ့..