ႏြမ္းလ်ဒီဇင္ဘာ

တစ္ႏွစ္ၿပီး တစ္ႏွစ္ ကုန္ခဲ့ျပန္ၿပီ..
တစ္ႏွစ္ၿပီး တစ္ႏွစ္ ေပ်ာ္ခဲ့ၿပီးၿပီ..
ဒီတစ္ႏွစ္လည္း.. ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္းလို.. ေပ်ာ္ရႊင္ရမည္ေပါ့….
ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တယ္.. ထင္မွတ္ခဲ့တယ္.. ယံုၾကည္ခဲ့တယ္….
ဒါေပမဲ့လည္း…..

                                            …………………………………


မ်က္လံုးေတြ… မ်က္လံုးေတြ…
သနားတာလား.. ဂရုဏာသက္တာလား….
စုပ္တသပ္သပ္နဲ႔..
ခန္းမႀကီး အျပည့္.. မ်က္လံုးေတြ..
မျမင္ပါရေစနဲ႔… မၾကည့္ပါရေစနဲ႔.. မၾကည့္ေနၾကပါနဲ႔…

စိတ္ႏွင့္ေခါင္းအံုး

ကိန္းဂဏန္းေတြ ေျပးလႊားေနတဲ့.. အျမင္ေတြ
တရိပ္ရိပ္နဲ႔ မူးေနာက္လာတဲ့ .. အာရံုေတြ
တဒိတ္ဒိတ္နဲ႔ တုန္ျမည္လာတဲ့.. ရင္ခုန္ျခင္းေတြ..


အသက္ရႈသံေတြ ျပင္းထန္လာတယ္..
ဆြဲငင္ရာကို လြင့္ပါ ေမ်ာတယ္..
ေတြးလိုရာ.. စီးဝင္ေတြးတယ္..


ဘာေတြ ဘယ္ေရာက္ေရာက္..
လာပါ ေခၚသူေနာက္..
တေကာက္ေကာက္ လိုက္ဖို႔ ႀကံမိျပန္တယ္..


ရုန္းထြက္ႏိုင္ဖို႔ ခဲရင္း ျပန္ေတာ့..
အထိအေတြ႔ သာယာမိျပန္တယ္..
ဘာပဲေျပာေျပာ..
ေအးခ်မ္းျခင္း နိဗၺာန္ေလး..
ရွာေဖြေတြ႔ရင္း...
စီးေမ်ာ ခံစားမိခဲ့ျပန္တယ္ေလ.....။




ေကပိုး
9:00 PM.
25.2.2013.

မသိပါဘူးခမ်ာ..

ကၽြန္ေတာ္လား..
အဲ့ေန႔ကို သတိမရပါဘူးဗ်ာ..
ဒါမယ့္.. ခမ်ားေျပာတဲ့ ဗာလင္တိုင္းဆိုလား.. ဘာတိုင္းဆိုလား
အဲ့ေန႔ေတာ့ သိတယ္ခမ်..
ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့..
မႏွစ္က အဲ့ေန႔မွာ.. ရပ္ကြက္ထဲက ေကာင္မေလးေတြဗ်ာ..
ဝတ္ေကာင္းစားလွေလးေတြ ဝတ္လုိ႔..
လမ္းေတာင္ မေလွ်ာက္ပါဘူး..
လမ္းမႀကီးဆီ ေရာက္ဖို႔..
ကၽြန္ေတာ့္ ဆိုက္ကား.. ငွားစီးတယ္ေလဗ်ာ..
အဲ့ေန႔အတြက္.. မနက္ေရာ.. ညပါ..
နင္းေၾကး မတရား ရတာမို႔..
အဲဒီေန႔ေလးေတာ့.. မွတ္ထားခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး..
မွတ္မိေနခဲ့တာဗ်..

ကၽြန္မႏွင့္ ဝန္ေဆာင္မႈ

မဂၤလာပါရွင္..
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္..


ၾကားေနက် အလြယ္ကူဆံုးစကားေလးေတြပါ.. ေလာကဝတ္လို႔ပဲဆိုဆို.. လူ႔က်င့္ဝတ္လိုပဲ ဆိုဆုိ.. ေန႔စဥ္လူမႈဘဝထဲ ျမင္ရ ၾကားရေနတဲ့ အလြယ္ကူဆံုး စကားလံုးေတြပါ.. အဲဒီစကားလံုးေတြကို ႏႈတ္က လြယ္လြယ္ ထြက္နိုင္ၾကသလားလို႔.. ေမးၾကည့္ရင္ .. ထြက္နိုင္တယ္လို႔.. လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား. ေျဖၾကဦးမွာပါ.. အဲဒီလိုပဲ.. ကၽြန္မလည္း အရင္က ထင္ျမင္ခဲ့ဖူးပါတယ္.. အဲလို ထင္ျမင္ မိတယ္ဆိုရင္.. တစ္ခ်က္ေတာ့ စဥ္းစားၾကည့္ၾကတာေပါ့.. Customer Service ဆိုတဲ့ သင္တန္းေတြ.. ဘယ္မွာလာ  ေပၚေပါက္ လာႏိုင္မွာပါလဲလို႔..



အရင္က ကၽြန္မ.. အဲဒီလို service ေပးရတဲ့ အလုပ္ဆိုတာကို လြယ္ကူမယ္ ထင္ခဲ့ဖူးတယ္.. ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ တကယ္တမ္း လုပ္ျဖစ္ၿပီဆိုေတာ့မွ .. အရမ္းကို ခက္ခဲမွန္း သိလိုက္ရတယ္.. ကၽြန္မလုပ္ေနတဲ့ ကုမၸဏီက.. အထူးသျဖင့္ေတာ့.. customer ကို service နိုင္နိုင္ေပးရတဲ့.. လုပ္ငန္းတစ္ခု.. အဲဒီလုပ္ငန္းရဲ႕ operation ပိုင္းကို တစ္ခါမွ မဝင္ေရာက္ဖူးခဲ့ေတာ့.. service ေပးျခင္း ဆိုတဲ့ နည္းလမ္းေတြ၊ နည္းနိႆယေတြ ဘာတစ္ခုမွ မသိခဲ့ပါဘူး.. သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေျပာေျပာေနတဲ့.. smile.. smile... ဝီစကီ.. ဝီစကီ ဆိုတာေတြနဲ႔.. ေတာ္သင့္ရံု လူမႈဆက္ဆံေရးေလးနဲ႔.. ရီျပရတာေတြနဲ႔.. ထင္တစ္လံုး ရမ္းေနတဲ့ ကၽြန္မ.. service ဆိုတဲ့ အေလ့အက်င့္.. service ေပးျခင္းရဲ႕ စိတ္ခံစားခ်က္ေတြကို.. လက္ေတြ႔က်က် သိျမင္လိုက္ေတာ့မွ တကယ္ မလြယ္မွန္း သိလာခဲ့ရပါတယ္..

၂၀၁၂ သို႔.. ႏွစ္ခ်ဳပ္စာရင္းတင္ျခင္း

 မေန႔က ၂၀၁၃ ေျပာင္းတယ္..

၂၀၁၂ က မေန႔တစ္ေန႔ကလိုပါပဲ..

အသစ္ေရာက္လာတဲ့ႏွစ္က ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြကို ေဆာင္ယူလာမွာလား.. ဝမ္းနည္းျခင္းေတြကုိ ေဆာင္က်ဥ္းလာမွာလား.. ႀကိဳၿပီး မျမင္ႏိုင္တာေတာ့ အမွန္ပါပဲ.. ဘာေတြပဲျဖစ္ျဖစ္.. တားဆီးမရစြာပဲ.. ႏွစ္သစ္တစ္ခုက ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ခ်ဥ္းနင္း ဝင္ေရာက္လာခဲ့ျပန္တယ္..

သကၠရာဇ္တစ္ႏွစ္တိုးလာေတာ့.. အသက္က တစ္ႏွစ္ႀကီးလာျပန္တယ္.. ေနာင္တတရားေတြ ပိုလာခဲ့သလို.. ေပ်ာ္ရႊင္ေက်နပ္ျခင္းေတြလဲ ရင္မွာ ပိုက္လာခဲ့ျပန္တယ္.. ေမြးကင္းစက ဒီအရြယ္အထိ.. ျဖစ္ပ်က္ေျပာင္းလဲတာေတြ ေသခ်ာမွတ္မိဖို႔ဆိုတာ.. ေဝးလို႔ ေနခဲ့ျပန္တယ္.. ဟိုအရင္ခ်ိန္ေတြကုိ ျပန္တမ္းတဖို႔ဆိုတာထက္.. ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၂ ကိုေတာင္ အလံုးစံုမွတ္မိႏိုင္ဖို႔ ဦးေႏွာက္က အလုပ္မလုပ္နိုင္ခဲ့ျပန္ဘူး.. ဒါကို ယူတတ္ရင္ သံေဝဂလို႔ ကင္ပြန္းတပ္ခ်င္တယ္.. ကိုယ္လဲ မငယ္ေတာ့ဘူးကိုး…

လွမ္းလို႔ လာခဲ့ၿပီ...

ကၽြန္မမွာ ခ်စ္သူရွိတယ္.. ကၽြန္မခ်စ္သူကို သူမ်ားတကာခ်စ္သူစံုတြဲေတြ နည္းတူ.. သိပ္ခ်စ္တယ္.. တစ္ေန႔က ကၽြန္မခ်စ္သူက.. ကၽြန္မကို စကားတစ္ခြန္း ေျပာခဲ့တယ္..

လက္ထပ္ခ်င္ၿပီ   တဲ့

ရင္ခုန္ရမွာလား၊ ၾကည္ႏူးရမွာလား၊ စိုးထိတ္ရမွာလား….

ေသခ်ာမသိခဲ့ဘူး…

တကယ္ ေသခ်ာသိခဲ့တာေတာ့.. ကၽြန္မ မဝ႔ံရဲဘူး.. ကၽြန္မ ေၾကာက္တတ္ေသးတယ္… ဒါေပမဲ့လည္း…..

ေဆာင္းလြမ္းပန္းခ်ီ

ကတိုက္ကရိုက္.. ကေသာကေမ်ာ.. မနက္ခင္းတိုင္းက ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ ထူးဆန္းမႈမရွိ .. အသားက် လို႔ ေနျပန္သည္.. ဒီေန႔လည္း.. အရင္ေန႔ေတြအတိုင္း .. မိုးလင္းတာနဲ႔ ရံုးသြားဖို႔ ျပင္ဆင္လို႔.. ဖယ္ရီေရာက္ ခ်ိန္ မနက္ခင္း.. ဖယ္ရီမွီဖို႔.. အိမ္က အလ်င္အျမန္ ေျပးထြက္ခဲ့ျပန္ပါသည္.. အိမ္ဝကအထြက္.. လမ္းေဘး ဆီက ျမက္ခင္းတစ္ခ်ိဳ႕ကုိ နင္းမိစဥ္ခဏ.. စိုရႊဲသြားတဲ့ ဖိနပ္ကို ၾကည့္မိရင္း.. ေဒါသက ထစ္ခနဲ ထြက္သြားခဲ့ ရျပန္သည္.. ဖိနပ္ေရစိုတာကို.. မုန္းတာေၾကာင့္ကိုး...

ေဒါသနဲ႔ ၾကည့္မိတဲ့ ျမက္ခင္းျပင္.. အို.. အလြန္႔ကုိ လွပလို႔ ေနခဲ့ျပန္တယ္.. ျမက္ပင္ကေလးေတြကို ၾကည့္ရင္း ေခါင္းထဲ လက္ကနဲ သတိရသြားတာက သီခ်င္းတစ္ပုဒ္..

တိုးတိုးေလး တဖန္.. ညည္းမိျပန္သည္..

ေဆာင္းပန္းခ်ီ.. ျခံဳလြမ္းလို ့ ခ်မ္းလွျပီတကယ္

ႏွင္းရည္.. စိုလူးလို ့ ဖ်န္းပက္က်ီစယ္