:(

ေန႔တိုင္းပံုမွန္
ေရာက္ရွိေနတဲ့
ေနရာေဒသတစ္ခုက
ငါ့ ရင္အနာကို ပိုၿပီး ထိုးဆြေစသတဲ့လား..

အျဖဴက အျပာအျဖစ္
အျပာက အနီအျဖစ္
တရစ္ရစ္ အေရာင္ ေျပာင္းသြားေပမဲ့
တခါတခါက်
အျဖဴေရာင္ကုိ စြန္းထင္းေစသူ
ငါ.. မျဖစ္ခ်င္ခဲ့ျပန္ဘူးေလ..

နင္နဲ႔ငါ

" ဒိန္း "

ေကာင္းကင္ၿပိဳက်တဲ့ အျဖစ္လား
ထန္းလက္ကာရတဲ့ အျဖစ္လား
ျမည္ဟီးသံက အန ႏၱ

အရင္းစစ္ေတာ့
ျဖစ္တည္တာက
ရင္ခြင္နက္က.. တုန္ဟီးသံ

ရူးတယ္

ရူးတယ္...

ထူးမျခားနား ဇာတ္လမ္း
က ဖို႔..
ထူးထူးျခားျခား ..
ေခါင္းခါးေျခလက္..
အသက္ဝင္ေအာင္..
ငါ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္..


ရူးတယ္..

ျဖစ္ခ်င္တိုင္းလည္း
မျဖစ္တဲ့ ဘဝကို..
ငါ့အတြက္၊ ငါ့ဖို႔..
အတင္းျဖစ္ညွစ္
သံေယာင္လိုက္ယူခဲ့တယ္..

ႏြမ္းလ်ဒီဇင္ဘာ

တစ္ႏွစ္ၿပီး တစ္ႏွစ္ ကုန္ခဲ့ျပန္ၿပီ..
တစ္ႏွစ္ၿပီး တစ္ႏွစ္ ေပ်ာ္ခဲ့ၿပီးၿပီ..
ဒီတစ္ႏွစ္လည္း.. ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္းလို.. ေပ်ာ္ရႊင္ရမည္ေပါ့….
ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တယ္.. ထင္မွတ္ခဲ့တယ္.. ယံုၾကည္ခဲ့တယ္….
ဒါေပမဲ့လည္း…..

                                            …………………………………


မ်က္လံုးေတြ… မ်က္လံုးေတြ…
သနားတာလား.. ဂရုဏာသက္တာလား….
စုပ္တသပ္သပ္နဲ႔..
ခန္းမႀကီး အျပည့္.. မ်က္လံုးေတြ..
မျမင္ပါရေစနဲ႔… မၾကည့္ပါရေစနဲ႔.. မၾကည့္ေနၾကပါနဲ႔…

စိတ္ႏွင့္ေခါင္းအံုး

ကိန္းဂဏန္းေတြ ေျပးလႊားေနတဲ့.. အျမင္ေတြ
တရိပ္ရိပ္နဲ႔ မူးေနာက္လာတဲ့ .. အာရံုေတြ
တဒိတ္ဒိတ္နဲ႔ တုန္ျမည္လာတဲ့.. ရင္ခုန္ျခင္းေတြ..


အသက္ရႈသံေတြ ျပင္းထန္လာတယ္..
ဆြဲငင္ရာကို လြင့္ပါ ေမ်ာတယ္..
ေတြးလိုရာ.. စီးဝင္ေတြးတယ္..


ဘာေတြ ဘယ္ေရာက္ေရာက္..
လာပါ ေခၚသူေနာက္..
တေကာက္ေကာက္ လိုက္ဖို႔ ႀကံမိျပန္တယ္..


ရုန္းထြက္ႏိုင္ဖို႔ ခဲရင္း ျပန္ေတာ့..
အထိအေတြ႔ သာယာမိျပန္တယ္..
ဘာပဲေျပာေျပာ..
ေအးခ်မ္းျခင္း နိဗၺာန္ေလး..
ရွာေဖြေတြ႔ရင္း...
စီးေမ်ာ ခံစားမိခဲ့ျပန္တယ္ေလ.....။




ေကပိုး
9:00 PM.
25.2.2013.

မသိပါဘူးခမ်ာ..

ကၽြန္ေတာ္လား..
အဲ့ေန႔ကို သတိမရပါဘူးဗ်ာ..
ဒါမယ့္.. ခမ်ားေျပာတဲ့ ဗာလင္တိုင္းဆိုလား.. ဘာတိုင္းဆိုလား
အဲ့ေန႔ေတာ့ သိတယ္ခမ်..
ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့..
မႏွစ္က အဲ့ေန႔မွာ.. ရပ္ကြက္ထဲက ေကာင္မေလးေတြဗ်ာ..
ဝတ္ေကာင္းစားလွေလးေတြ ဝတ္လုိ႔..
လမ္းေတာင္ မေလွ်ာက္ပါဘူး..
လမ္းမႀကီးဆီ ေရာက္ဖို႔..
ကၽြန္ေတာ့္ ဆိုက္ကား.. ငွားစီးတယ္ေလဗ်ာ..
အဲ့ေန႔အတြက္.. မနက္ေရာ.. ညပါ..
နင္းေၾကး မတရား ရတာမို႔..
အဲဒီေန႔ေလးေတာ့.. မွတ္ထားခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး..
မွတ္မိေနခဲ့တာဗ်..

ကၽြန္မႏွင့္ ဝန္ေဆာင္မႈ

မဂၤလာပါရွင္..
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္..


ၾကားေနက် အလြယ္ကူဆံုးစကားေလးေတြပါ.. ေလာကဝတ္လို႔ပဲဆိုဆို.. လူ႔က်င့္ဝတ္လိုပဲ ဆိုဆုိ.. ေန႔စဥ္လူမႈဘဝထဲ ျမင္ရ ၾကားရေနတဲ့ အလြယ္ကူဆံုး စကားလံုးေတြပါ.. အဲဒီစကားလံုးေတြကို ႏႈတ္က လြယ္လြယ္ ထြက္နိုင္ၾကသလားလို႔.. ေမးၾကည့္ရင္ .. ထြက္နိုင္တယ္လို႔.. လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား. ေျဖၾကဦးမွာပါ.. အဲဒီလိုပဲ.. ကၽြန္မလည္း အရင္က ထင္ျမင္ခဲ့ဖူးပါတယ္.. အဲလို ထင္ျမင္ မိတယ္ဆိုရင္.. တစ္ခ်က္ေတာ့ စဥ္းစားၾကည့္ၾကတာေပါ့.. Customer Service ဆိုတဲ့ သင္တန္းေတြ.. ဘယ္မွာလာ  ေပၚေပါက္ လာႏိုင္မွာပါလဲလို႔..



အရင္က ကၽြန္မ.. အဲဒီလို service ေပးရတဲ့ အလုပ္ဆိုတာကို လြယ္ကူမယ္ ထင္ခဲ့ဖူးတယ္.. ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ တကယ္တမ္း လုပ္ျဖစ္ၿပီဆိုေတာ့မွ .. အရမ္းကို ခက္ခဲမွန္း သိလိုက္ရတယ္.. ကၽြန္မလုပ္ေနတဲ့ ကုမၸဏီက.. အထူးသျဖင့္ေတာ့.. customer ကို service နိုင္နိုင္ေပးရတဲ့.. လုပ္ငန္းတစ္ခု.. အဲဒီလုပ္ငန္းရဲ႕ operation ပိုင္းကို တစ္ခါမွ မဝင္ေရာက္ဖူးခဲ့ေတာ့.. service ေပးျခင္း ဆိုတဲ့ နည္းလမ္းေတြ၊ နည္းနိႆယေတြ ဘာတစ္ခုမွ မသိခဲ့ပါဘူး.. သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေျပာေျပာေနတဲ့.. smile.. smile... ဝီစကီ.. ဝီစကီ ဆိုတာေတြနဲ႔.. ေတာ္သင့္ရံု လူမႈဆက္ဆံေရးေလးနဲ႔.. ရီျပရတာေတြနဲ႔.. ထင္တစ္လံုး ရမ္းေနတဲ့ ကၽြန္မ.. service ဆိုတဲ့ အေလ့အက်င့္.. service ေပးျခင္းရဲ႕ စိတ္ခံစားခ်က္ေတြကို.. လက္ေတြ႔က်က် သိျမင္လိုက္ေတာ့မွ တကယ္ မလြယ္မွန္း သိလာခဲ့ရပါတယ္..