အၿမဲတမ္း ရံႈးတဲ့ က်ေနာ့္အရံႈး

ထားရာေန ေစရာ သြား

ေသခ်ာသြားတာက..

ခမ်ားရဲ႕ ေက်းကၽြံ..

ထိန္းထားတယ္ တင္းထားတယ္

ယိုင္မက်ဖို႔..

က်ေနာ့္စိတ္ေတြ..

ဘြန္ဇိုင္းေရ..

ဘြန္ဇိုင္းေရ...

လူေတြ အျမင္မွာ.. ငါဟာ နင့္ကို သတ္သူတဲ့..

စြပ္စြဲလိုက္ၾကတာဟာ..

တကယ္ေတာ့..

ငါက နင့္အတြက္ ေပးဆပ္သူပါ.. ။

သူတို႔အေတြးက..

အလွဆံုးဖူးပြင့္မယ္..

အျမင့္ဆံုး ထုိးထြက္မယ္တ့ဲ..

သိပ္မွန္တဲ့ စကားပါ.. ။

အိမ္

ေႏြးေထြးရာ .. ေအးျမရာ.. နားခိုရာ... ေပ်ာ္ရႊင္ရာေတြ အားလံုး စုထားတဲ့ ေနရာေလးတစ္ခုက.. အိမ္ တဲ့... က်ေနာ့္မွာ.. အဲဒီလို အိမ္ကေလးတစ္လံုး ရွိပါတယ္.. ရွိခဲ့ပါတယ္.. ရွိေနပါတယ္.. ဒါေပမဲ့.. အဲဒီ အိမ္ကေလးဟာ.. က်ေနာ့္အပိုင္ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး.. စည္းစနစ္နဲ႔  အေႏြးေထြးဆံုး အပမး္ေျပနားခိုရာျဖစ္ဖို႔.. ရွိစုမဲ့စုေတြ ျခစ္ခ်ဳပ္လို႔.. တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့.. က်ေနာ့္မိဘရဲ႕ အိမ္ကေလးပါ..

ဟိုး.. ငယ္ငယ္တုန္းက.. က်ေနာ္ မွတ္မိေနေသးတယ္.. သူမ်ားအိမ္မွာ.. ငွားရမ္းေနခဲ့ရတုန္းကေပါ့.. ကုိယ္က ဘယ္ေလာက္၊ ဘယ္လို ပိုက္ဆံေတြ ေပးၿပီး.. ငွားေနဦးပေစ.. အိမ္ရွင္ဆိုတဲ့ မ်က္ႏွာက.. က်ေနာ္တို႔လို အိမ္ငွားေတြအတြက္.. ဘုရားတစ္ဆူနီးနီး ကိုးကြယ္ခဲ့ရတယ္.. ကိုယ္ေတြ ေတြ႔ခဲ့တဲ့ အိမ္ရွင္ေတြက.. ဆိုးဆိုးရြားရြား တစ္ေယာက္မွ မပါခဲ့ေပမဲ့.. က်ေနာ့္အခ်စ္ဆံုးဖခင္ကေတာ့.. ငါ့အတြက္.. ငါ့မိသားစုအတြက္.. နားခိုရာ အေႏြးေထြးဆံုး အိမ္ကေလးတစ္လံုး အပိုင္ ရွိသင့္တယ္လို႔.. တြက္ခ်က္ ခဲ့တယ္.. တြက္ခ်က္ခဲ့သလိုပဲ.. အပင္ပန္းးခံ၊ အဆင္းရဲခံ.. ရွာေဖြရသမွ်ကို စုေဆာင္းခဲ့တယ္..

က်ေနာ္ႏွင့္ ဘုဂလန္႔စိတ္

ဒီေန႔ စာတစ္ပုဒ္ ဖတ္ရတယ္..

ဘာတဲ့..

ကိုယ္လိုရာ ဆြဲေတြး ေလာကႀကီး..

က်ေနာ္ေလ

တကယ္ပါဗ်ာ..

စိတ္ကုန္မိတယ္..

ဒီအေျပာက်ယ္တဲ့ ပင္လယ္ျပင္ကို..

အလြမ္းေျဖခဲ့တယ္..

က်ေနာ္..
ဒီေန႔..


စီးခဲ့ဖူးတဲ့..
အဓိပတိ အဝါႀကီးနဲ႔လည္း..
အလြမ္းေျဖခဲ့တယ္..


ေရစီးေၾကာင္းထဲက..
လွည္းတန္းဖက္ရွင္နဲ႔လည္း..
အလြမ္းေျဖခဲ့တယ္..

ရာထူးဆိုတာ ????

 ရာထူးဆိုတာ.. ဘာလဲ ???


တင္ထားတဲ့ ေခါင္းစဥ္ကို.. ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္..  ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္.. ခဏ၊ ခဏ ျပန္ေမးမိတဲ့.. ေမးခြန္းတစ္ခုပါ…


တကယ္ပဲ.. ရာထူးဆိုတာ ဘာပါလိမ့္.. ??


ထို႔ထက္ပိုတာက.. ရာထူးဆိုတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ဟာ.. ဘာပါလဲ.. ??
ဘယ္လုိ အေျခအေနေတြ … ဘယ္လိုလူမ်ိဳးဆိုတာေတြကို.. ရာထူးဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ.. သြပ္သြင္းသလဲလို႔.. သိခ်င္ပါတယ္..

ဘဝျခားျခင္း

ရုတ္တရက္ .. ပိန္းပိတ္ေအာင္ ေမွာင္ေနတဲ့ အေမွာင္ထုႀကီးထဲက .. အတင္းျပဴးၿပဲထမိေတာ့ .. ေဖ်ာ့ေတာ့ေတာ့ အလင္းေရာင္က.. နရံကင္းတဲ့ ကြင္းျပင္ႀကီးကို.. ျမင္မိေစခဲ့ျပန္တယ္.. ဘယ္မွာလဲ.. လာလမ္း.. ဘယ္မွာလဲ.. ျပန္လမ္း.. .. ရုတ္ခ်ည္း သတိရမိတာက.. ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ နာက်င္မႈေတြ   ေပ်ာက္ဆံုးaနတယ္ဆိုတာပါပဲ..


တည္ရွိေနတဲ့ ေနရာကေန.. ေနာက္ထပ္ ေနရာတစ္ခုဆီ ေရြ႕ဖို႔ ႀကိဳးစားမိေတာ့... ကၽြန္ေတာ့္ ခႏၶာကိုယ္က.. ငွက္ေမႊး၊ ငွက္ေတာင္ပမာ.. သိလိုက္မိပါၿပီ.. ကၽြန္ေတာ့အတြက္ ေနရာအသစ္ တစ္ခုဆီ.. ေျခလွမ္း ျပင္ခဲ့ၿပီပဲ...


လြန္ခဲ့တဲ့ နာရီပိုင္းေလာက္ကမွ.. နာက်င္ေနတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြ.. အသည္းခိုက္ေအာင္ ခံစားရတာေတြ.. ဒီအခ်ိန္မွာ .. ေပ်ာက္ရွသြားခဲ့ၿပီပဲ... ေသခ်ာတာကေတာ့.. ကၽြန္ေတာ္.. သူတို႔နဲ႔ ေဝးကြာခဲ့ၿပီတဲ့.. က်န္ခဲ့တဲ့.. ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္သူေတြကို ျပန္ေတြးမိေတာ့.. လြန္ခဲ့တဲ့ လ အပိုင္းအျခားတစ္ခုကို.. ေတြ႔ျမင္ ခဲ့ျပန္တယ္..